آیا می خواهید وزن خود را کاهش دهید و خود را همانطور که هستید دوست داشته باشید؟


در فرهنگ عامه ، به نظر می رسد دو افراط از نظر وزن و پذیرش خود وجود دارد. یکی می گوید همه باید BMI نرمال داشته باشند ، دیگری می گوید اینطور نیست.

طبق اولین مورد ، هر پوند با BMI “معمولی” و شکم صاف شما را جذاب نمی کند ، یک آهن ربا برای بیماری های قابل پیشگیری است و به این معنی است که اتفاقی برای شما می افتد. این می تواند هر نوع درد یا کاهش وزن را درمان کند. شما باید از نگاه در آینه و تنفر از بدن خود متنفر باشید ، از خودتان خوشتان می آید و هنگامی که لاغر می شوید احساس امنیت می کنید.

این قسمت آخر می گوید وزن شما و آنچه می خورید اصلاً اهمیتی ندارد. تلاش برای کاهش وزن همیشه مضر است و با کاهش وزن نمی توانید به سلامت مطلوب برسید. شما باید به جای تغییر بدن خود در جهت پذیرش خود و بدن خود تلاش کنید.

به نظر من ، به عنوان یک متخصص کاهش وزن یائسگی و متخصص تغذیه ثبت شده که مأموریت دارد به زنان کمک کند با بهبودی از تغذیه احساسی خود را بهتر دوست داشته باشند ، معتقدم که هر دو افراط می توانند مزایا و دیدگاه های مشکلی داشته باشند.

من پیشاپیش به شما می گویم که من احتمالاً در گروه شماره 2 قرار نمی گیرم ، بنابراین شما تعصب من را تشخیص می دهید. سایر متخصصان ممکن است دیدگاه کاملاً متفاوتی داشته باشند. شما می توانید تصمیم بگیرید که آیا دیدگاه من برای شما مفید است یا خیر.

برخی از افراد با برخی از مطالعات که کاهش وزن را با بهترین نتایج سلامتی مرتبط می دانند ، موافق نیستند. و در حالی که ممکن است دانه ای از حقیقت وجود داشته باشد ، مجموعه وسیع تری از تحقیقات علمی نشان می دهد که داشتن اندامی بزرگ ، خطراتی را برای شرایط خاص مربوط به چاقی ایجاد می کند. و از دست دادن حتی مقدار کمی از وزن می تواند خطر ابتلا به برخی بیماری های مزمن را کاهش دهد.

به عنوان مثال ، در مطالعه برنامه پیشگیری از دیابت ، 5 تا 10 درصد از کاهش وزن اولیه ، احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را در شرکت کنندگان کمتر کرد.

علاوه بر این ، بنیاد آرتروز گزارش می دهد که کاهش 1 کیلوگرم می تواند فشار زانو 4 پوندی را در بزرگسالان مبتلا به آرتروز کاهش دهد.

کاهش: کاهش وزن می تواند درد و خطر بیماری را کاهش دهد.

با این حال ، به نظر می رسد فرقه BMI بی اساس است. برای داشتن درد زانو کمتر یا کاهش خطر ابتلا به دیابت و سایر بیماری های مزمن ، نیازی به داشتن BMI “معمولی” ندارید.

دوم ، به نظر می رسد میدان BMI طبیعی معتقد است که وزن کاملاً تحت کنترل کسی است. اینکه افرادی که در بدن های بزرگ زندگی می کنند تنبل هستند و تلاش کافی را انجام نمی دهند.

این باور اجزای ژنتیکی ، مسائل زیست محیطی و شیوه زندگی ، مانند داشتن شغل در دفتر یا عدم دسترسی به مسیرهای پیاده روی ایمن و علل احساسی غذا خوردن را نادیده می گیرد.

وسواس فرهنگی در مورد اندازه تبدیل به یک ننگ شده است ، که به راحتی می تواند باعث احساس شرم و عدم شایستگی ارتباط با دیگران به دلیل اندازه بدن شما شود.

اگر فکر می کنید میل شدید به قند شما را از حفظ وزن ایده آل باز می دارد ، از راهنمای رایگان من “برای خوردن هوس” چه بخورم؟

این دیدگاه در درجه اول بر پذیرش خود تمرکز می کند ، که باعث کاهش استرس می شود. هورمون های استرس می توانند باعث پرخوری و افزایش وزن شوند ، بنابراین کاهش استرس می تواند در مسیر کاهش وزن مفید باشد.

ثابت شده است که چارچوب هایی که بر پذیرش خود و نه کاهش وزن تمرکز کرده اند ، مانند خوردن بصری و سلامتی در هر اندازه ، خطر اختلالات خوردن را کاهش می دهد ، اضطراب را کاهش می دهد و تصویر بدن را بهبود می بخشد.

این ایده که کاهش وزن عمدی همیشه مضر است یک تعمیم بیش از حد است. اگر شما دارای یک اختلال خوردن ، یک هدف غیرواقعی یا برنامه ای برای پیروی از یک برنامه سفت و سخت هستید ، می تواند مضر باشد.

وقتی این کار را می کنید تا بتوانید ارزش عشق بیشتری داشته باشید و شرم را برطرف کنید ، کاهش وزن مفید نیست. یا می توانید در آینه نگاه کنید و خودتان را دوست داشته باشید. اینها مشکلات قلبی عمیق تری هستند که بیش از یک تغییر فیزیکی برای بهبود واقعی نیاز دارند.

و با این وجود ، اگر وزن خود را با دستان باز حفظ کنید ، کنجکاو باشید که در صورت بهینه سازی متابولیسم ، ارتباط خود با غذا را برای بدن خود ممکن کنید ، بنابراین تصمیم گیری سالم و شروع به گوش دادن و پاسخ دادن آسان است. برای چه؟ بدن شما از شما سوال کرد؟

کاهش وزن می تواند التهاب دردناک را کاهش دهد ، برخی آزمایشگاه های خونی را بهبود بخشد و خطر بیماری را کاهش دهد … بنابراین چه کسی می تواند زن را به خاطر داشتن این مزایا سرزنش کند؟

در اینجا حد وسطی است که من بین این دو حالت افراطی پیدا کرده ام ، که از آنها در استرس کمتر وزن استفاده می کنم ، برنامه 14 هفته ای شیوه زندگی من که استراتژی های مراقبت شخصی خاصی را آموزش می دهد ، بنابراین زنان بالای 45 سال می توانند غذای احساسی را شفا دهند و احساس شگفت انگیزی داشته باشند. بدن هایشان.

شماره 1: دلایل خود را برای کاهش وزن بررسی کنید

آیا آنها از محل عشق به خود و مراقبت از خود (مانند خواستن درد کمتر) می آیند یا از محل بی احترامی و نفرت از خود؟ حقیقت این است که حتی اگر وزن خود را کاهش دهید و احساس عشق بیشتری کنید ، با ترس فلج کننده برای افزایش وزن روبرو خواهید شد.

شماره 2: بر رفتارهایی که می توانید کنترل کنید تمرکز کنید

اگر تصمیم دارید کاهش وزن را دنبال کنید ، بر رفتارهایی که کنترل می کنید تمرکز کنید ، نه تعداد در ترازو. سبزیجات بیشتر ، گوشت قرمز کمتر و پیاده روی بیشتر فواید سلامتی را ارائه می دهند ، حتی اگر به سرعت دلخواه وزن خود را کاهش ندهید.

شماره 3: پذیرش خود را تمرین کنید

لازم نیست تظاهر کنید که همه چیز را در مورد خودتان دوست دارید ، اما یافتن قطعاتی از خود و بدن خود که از آنها لذت می برید یا تحسین می کنید ، نقطه شروع خوبی است. اگر تمایل به کشش دارید ، به سمت بی طرفی حرکت کنید و / یا تمرکز خود را بر روی قدردانی از آنچه بدن شما برای شما انجام داده است (بچه ها را بیاورید ، شما را در حرکت نگه دارد ، از کوهها بالا بروید و غیره).

شماره 4: به علت اصلی موانع برسید

آنچه را که شما را از رسیدن به هدف باز می دارد ، شناسایی کنید و در مورد علت اصلی موانع کنجکاو باشید. اگر فکر می کنید در حال پرخوری هستید ، در نظر بگیرید که آیا احساسات می توانند عادات غذایی شما را برانگیزند یا اینکه قند برای شما مشکل خاصی است. شاید استرس دارید یا انگیزه کمی دارید.

رژیم های محدود کننده به ندرت راه حل هستند ، اما چهار نکته راهنمای بالا می تواند به شما در سفر کمک کند.

آیا در اردوگاه هستید “همه باید BMI طبیعی داشته باشند” یا “شما خوب هستید”؟ شاید شما به دنبال راه میانه ای هستید؟ دیدگاه شما در مورد کاهش وزن و پذیرش شخصی چیست؟