ایمنی تاج ترکیبی (ترکیبی از ایمنی طبیعی و واکسن)


مصونیت در برابر ویروس SARS-CoV-2 یک مسئله حیاتی برای جامعه جهانی است. بنابراین ، تعیین کیفیت و مدت زمان امنیت آن یک موضوع کلیدی است. اما سیستم ایمنی سازگار پیچیده است و این عوامل ممکن است بین ایمنی طبیعی (به دلیل عفونت) و ایمنی ایجاد شده توسط واکسن متفاوت باشد. پس از واکسیناسیون ، چه نوع ایمنی در افراد دارای ایمنی طبیعی ایجاد می شود؟ ما این موضوع را در مجله پزشکی اپل بررسی می کنیم.

ساختار سیستم ایمنی بدن

به دلیل یافته های قابل توجهی که افراد مبتلا به عفونت SARS-CoV-2 قبلی در برابر واکسن های کووید -19 ایجاد می کنند ، ایمنی مصنوعی بسیار جالب است. حافظه ایمنی یک منبع ایمنی محافظتی است. مصونیت طبیعی و مصونیت از واکسن ویروس SARS-CoV-2 دو راه متفاوت محافظت است. یک سیستم ایمنی سازگار از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  • سلولهای B (منبع آنتی بادی ها)
  • سلولهای T + CD4
  • سلولهای T + CD8

برای ایمنی طبیعی ، حافظه ایمونولوژیکی ویروس SARS-CoV-2 بیش از 8 ماه برای سلولهای CD4 + T ، سلولهای CD8 + T ، سلولهای حافظه B و آنتی بادیها مشاهده شده است ، با کاهش نسبتاً کمی که به نظر می رسد تا حدی در یک سطح تثبیت می شود. سال

ایمنی طبیعی در برابر انواع حفره ها

سطوح ایمنی را می توان در سطوح مختلف لحاظ کرد و مطالعات گسترده نشان داده است که ایمنی طبیعی در برابر عفونت علائم کووید -19 از 93 تا 100 درصد به مدت 7 تا 8 ماه متغیر است ، از جمله مناطقی که SARS در آنها مشکل دارد. به اندازه آلفا گسترده است. ایمنی طبیعی در برابر سویه های ویروس با تغییراتی که تشخیص آنتی بادی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد [برای مثال، بتا (B.1.351)، گاما (P.1)، یوتا (B.1.526) و دلتا (B.1.617)] این کمتر آشکار است و شواهدی از عفونت های مکرر با این گونه ها وجود دارد. فعالیت آنتی بادی های خنثی کننده در برابر اکثر گونه های نگران کننده (VOCs) با ایمنی طبیعی و ناشی از واکسن کاهش می یابد. این واقعیت که اکثر VOC ها دارای جهش هایی هستند که باعث فرار نسبی آنتی بادی می شود ، شواهدی از فشار انتخابی برای فرار از ایمنی طبیعی است.

اثربخشی واکسن در جهش های مختلف ویروس

ارتباط بیولوژیکی کاهش قدرت خنثی سازی آنتی بادی ها علیه سویه های ویروس از آزمایشات بالینی واکسن و مطالعات مشاهده ای مشهود است. در موارد علامتی ، Astrazenka در مورد گونه های بتا از 75 to به 11 decreased کاهش یافت. در مقابل ، اثر واکسن Pfizer-bionatech در برابر موارد با علائم نوع بتا از 95 to به 75 decreased کاهش یافته و حفاظت در برابر بیماری های جدی در 97 remained باقی مانده است. گزارش ها نشان می دهد که هر دو واکسن بیشترین تأثیر خود را در برابر گونه های دلتا حفظ کردند.

امنیت ویژه

وقتی افراد از قبل آلوده می شوند چه اتفاقی می افتد: مشاهدات متعدد از چندین مطالعه نشان دهنده تقویت چشمگیر است: ایمنی ترکیبی قوی که ناشی از ترکیبی از ایمنی طبیعی و ایمنی ناشی از واکسن است. وقتی ایمنی طبیعی در برابر ویروس SARS-CoV-2 با ایمنی ناشی از واکسن ترکیب شود ، یک پاسخ ایمنی بیش از حد انتظار رخ می دهد. [مترجم : اگر به یاد داشته باشیم پژوهش اسرائیل در این مورد نشان داد که این ترکیب ایمنی آنچنان قوی است که هیچ واکسنی همتای آن وجود ندارد.] به نظر می رسد هر دو جزء ، سلول های B و سلول های T در ایمنی هیبرید وجود دارند.

امنیت ترکیبی

یک س importantال مهم در مورد ایمنی ناشی از آنتی بادی نسبت به گونه های مورد نگرش این بوده است که آیا کاهش آنتی بادی های خنثی کننده آنتی ژن به طور ذاتی در گونه های مورد توجه کم است. آیا تشخیص ذاتی و در واقع چالشی برای سلولهای B برای تشخیص پروتئین های جهش یافته سنبله گونه های ویروس است؟ پاسخ منفی است.

مطالعات در مورد عفونت طبیعی گونه های بتا نشان داده است که پاسخ آنتی بادی های خنثی کننده به این گونه و سویه اجدادی قوی است. علاوه بر این ، خنثی سازی آنتی بادی های ضد بتا پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده با گونه های غیر بتا تقریباً 100 برابر بیشتر از عفونت به تنهایی و 25 برابر بیشتر از آنتی بادی های پس از واکسیناسیون بود ، اگرچه نه واکسن و نه عفونت طبیعی بتا اسپایک نبودند. به شامل نمی شد. این افزایش در میزان خنثی سازی ابتدا توسط Stamatatos و همکاران گزارش شده و سپس توسط چندین مطالعه تأیید شده است. به طور کلی ، قدرت و میزان پاسخ آنتی بادی پس از واکسیناسیون افراد پیش آلوده به SARS-CoV-2 غیرقابل پیش بینی و غیرمنتظره بود. * چرا این محدوده خنثی سازی رخ می دهد؟

تاثیر سلولها بر ایمنی بدن

سلولهای حافظه B یکی از علل اصلی هستند. آنها دو عملکرد اساسی دارند: یکی تولید آنتی بادی های یکسان هنگامی که دوباره با ویروس مشابه آلوده می شوند و دیگری رمزگذاری کتابخانه ای از جهش های آنتی بادی ، که مخزنی از سویه های ایمنی است. به نظر می رسد که این سلول های حافظه B ، که در پاسخ به عفونت اصلی ایجاد می شوند ، مفروضات پیشگیرانه ای در مورد سیستم ایمنی بدن در مورد گونه های ویروسی در آینده هستند.

این رویکرد تکاملی درخشان در برابر ایمنی نسبت به SARS-CoV-2 به وضوح نشان داده شده است: بخش قابل توجهی از سلول های حافظه B آنتی بادی هایی را که قادر به اتصال یا خنثی سازی گونه های مخرب هستند و کیفیت این سلول های B را رمزگذاری می کند. حافظه در طول زمان افزایش می یابد.

بنابراین ، افزایش آنتی بادی های خنثی کننده ویروس پس از واکسیناسیون در افراد آلوده به ویروس SARS-CoV-2 قبل از واکسیناسیون ، نشان دهنده فراخوانی چندین سلول B با کیفیت بالا است که پس از عفونت اولیه ایجاد شده اند.

امنیت ترکیبی

عملکرد سلولهای ایمنی B و T

سلولهای T برای تولید چندین سلول حافظه B در پاسخ به عفونت مورد نیاز است. تکامل سلولهای B در پاسخ به عفونت یا واکسیناسیون با ساختارهای ریزآناتومی ایمونولوژیکی موسوم به مراکز پیش ساز وابسته به سلول T افزایش می یابد که توسط سلولهای کمکی فولیکولار CD4 + T (TFH) آموزش داده می شوند. بنابراین ، سلول های T و سلول های B با هم کار می کنند تا آنتی بادی های گسترده ای علیه سویه های ویروس ایجاد کنند. علاوه بر این ، به نظر می رسد سلول های T در مرحله بهبودی مهم هستند.

سلولهای حافظه B به طور فعال آنتی بادی تولید نمی کنند. آنها سلولهای منقرض شده ای هستند که تنها در صورت عفونت مجدد یا بعد از واکسیناسیون ، آنتی بادی را سنتز می کنند. سلولهای حافظه B در مقایسه با عفونت طبیعی یا واکسیناسیون ، ایمنی هیبرید را 5 تا 10 برابر افزایش می دهند.

به نظر می رسد سلول های T4 و TFH مخصوص ویروس محرک های کلیدی برای جذب و تکثیر این سلول های B SARS-CoV-2 بوده و تیترهای آنتی بادی قابل توجهی مشاهده شده است. آنتی بادی ها به وضوح در محافظت در برابر عفونت مجدد SARS-CoV-2 دخیل هستند ، اما شواهد همچنین به نقش سلول های T اشاره می کند.

پاسخ سلول های T به SARS-CoV-2 در عفونت های طبیعی بسیار گسترده است و اکثر اپیتوپ های سلول T در گونه های در معرض خطر جهش نمی یابند ، این نشان می دهد که احتمالاً سهم سلول های T در ایمنی محافظ حفظ می شود. اکثر واکسن های کووید -19 مورد استفاده حاوی یک آنتی ژن واحد هستند ، در حالی که 25 پروتئین ویروسی مختلف در SARS-CoV-2 وجود دارد. بنابراین ، گسترش اپیتوپ سلول های CD4 + T و CD8 + T در واکسن های فعلی کووید -19 محدودتر از عفونت های معمولی است ، در حالی که ایمنی ترکیبی شامل سلول ها می شود. سلول های T سنبله و ضد سنبله.

تاثیر واکسن بر ایمنی هیبرید

جالب اینکه ،

  • واکسن های Pfizer-Bionetek و Moderna mRNA می توانند پاسخ سلول های CD4 + T را در افراد پیش آلوده با یک دوز واکسن به میزان قابل توجهی بهبود بخشند. تفاوت در پاسخ سلول های T پس از دو دوز واکسن در این افراد بسیار متغیر است. آیا روشهای واکسیناسیون / واکسیناسیون طبیعی راهی قابل تکرار برای افزایش ایمنی است؟
  • واکسن شینگریکس در جلوگیری از زونا به افرادی که قبلاً به ویروس واریسلا زوستر مبتلا شده اند بسیار م effectiveثر است (97٪ م effectiveثر است) و پاسخهای بسیار بیشتری نسبت به عفونت طبیعی به تنهایی ایجاد می کند.

آخرین کلمه

این مبنا همچنین در مورد ترکیب پلت فرم واکسن صدق می کند. مدتهاست مشاهده شده است که ترکیب دو نوع مختلف واکسن در یک رژیم دو دوز ناهمگن می تواند پاسخهای ایمنی را به طور قابل توجهی قوی تر از یک پلت فرم واحد ایجاد کند. این می تواند با ترکیبی از واکسن Covid-19 مانند mRNA بردار و واکسن های آدنوویروس اتفاق بیفتد. یافته های اخیر در زمینه ایمونولوژی SARS-CoV-2 شگفتی هایی است که می تواند به طور بالقوه برای ایجاد ایمنی بهتر در برابر Covid-19 و سایر بیماری ها مورد استفاده قرار گیرد.

تیم علمی کرونا

احسان پاکروان

محسن نعیم

منبع:

دیدگاهتان را بنویسید