سفره های مردم یک سوم کوچک شده است و میانگین تورم ۱۰ ساله سه برابر عراق و افغانستان است.


یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی گفت: امسال سال تدوین برنامه هفتم توسعه است و پیش بینی تاسف بار من این است که در برنامه هفتم مانند برنامه های قبلی موفق به برنامه ریزی نخواهیم شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا فرشاد مومنی در سخنرانی خود با موضوع “تحلیل تجربه اقتصادی ایران در دهه ۹۰ و تاثیرات آن برای آینده کشور” در مسجد میرنشان کاشان: شهید بهشتی به نقل از جماران گفت. هر وقت وضعیت جامعه ای را می بینیم می گویند خوب نیست و کسانی که جویا می شوند چرا این مشکل پیش می آید نباید گول بخورند. ریشه اصلی آن هرج و مرج این است که رهبران آن جامعه حامل حقیقت و عدالت نیستند. این یک نجات دهنده است.

وی افزود: باید برای نجات خود راهی پیدا کنیم. تمام تجربیات بین المللی و ایرانی می گوید بهترین پنجره در این زمینه بحث عدالت است. همه در سطح دولت ادعا می کنند که برای اجرای عدالت اینجا هستند. در سطح توسعه و معرفت دینی، معیارهای متعددی برای تشخیص شعار از ادعای واقعی وجود دارد. یکی از مهمترین نکاتی که شهید بهشتی مطرح کردند این است که عدالت را با هدف استفاده ابزاری از دین به حاشیه می برند. حضرت علی (ع) در یکی از سخنان خود به مردم فرمودند که در سه سال حکومت من سه دستاورد چشمگیر به دست آمد. آنها می گویند اولین دستاورد این است که هیچ فقیری در تمام مناطق این کشور تحت حاکمیت من شب ها گرسنه نمی خوابد. امروز ما آن را کلید ریشه کنی فقر می دانیم. حضرت علی (ع) نیز می فرماید در این مملکت کسی نیست که شب ها در هوای ابری نخوابد. در شرایط امروز جدا از مشکل فقر، مشکل مسکن نیز حل شده است. آنها سومین دستاورد امیرالمنین علی (ع) را ذکر می کنند که هیچ کس به آب پاک و پاکیزه دسترسی ندارد. اگر راه مولا علی (علیه السلام) را طی کنیم، از این دوگانگی که در آن قرار داریم فرار می کنیم، پس اگر بخواهیم بفهمیم که چرا در این راه افتاده ایم، باید با چشم بسته به این موضوع نگاه کنیم. عدالت

یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی در بخشی دیگر از سخنان خود گفت: امسال سال تدوین برنامه هفتم توسعه است و پیش بینی شوم من این است که در برنامه هفتم برنامه ریزی کنیم. پروژه های قبلی با روش برنامه ریزی فعلی هیچ راهی برای نجات ایران وجود ندارد. ما بیشتر لاف زدن می بینیم تا برنامه ریزی. شما کشور را به وضعیتی رسانده اید که بحران های کوچک و بزرگ بی شماری وجود دارد و ارتباط این بحران ها دائما در حال افزایش است. در چنین شرایطی شیوه اداره کشور بدون برنامه ریزی قطعا شکست است. آنها به تنهایی مشکلات کشور را بدون برنامه مطرح می کنند و در هر کدام شکست می خورند. زمانی که لایحه بودجه ۱۴۰۱ در مجلس مطرح شد، هشدار دادیم که نحوه پرداخت هزینه‌های دولت و نظام مالیاتی استان در این سند فاجعه‌بار است. اعداد و ارقام و جزئیاتی را نشان دادیم که بار اصلی فشار مالیاتی بر دوش تولیدکنندگان و مردم و معافیت مالیاتی به غیر تولیدکنندگان گذاشته شد اما عزیزان توجه نکردند که در نتیجه اکنون مشاهده می کنید. ده تناقض عملکرد آنها در پایان چهار ماه امسال دیده می شود. مثلاً کسانی که می گفتند نمی توانند ۴۵ هزار تومان یارانه بدهند، بعد از اینکه با نرخ ارز کردند، مجبور شدند بگویند ۳۰۰ هزار تومان برای چند ماه یارانه می دهند.

وی افزود: سال ۱۳۹۰ را برای مرور تجربیات خود انتخاب کردیم چرا که برای ما جالب است و تقریباً همه افرادی که اکنون مشغول به کار هستند در آن دهه نیز سمت هایی داشتند. طنز بسیار تلخی است که حالا عزیزان به دنبال پایه گذاران وضع موجود هستند. در دهه ۹۰ حدود ۷۰۰ میلیارد دلار و هزاران میلیارد تومان از منابع بین نسلی کشور هزینه کردند و باعث شدند که گزارش های رسمی آن را دهه از دست رفته بنامند. یعنی جمع جبری نرخ های رشد اقتصادی در این سال ها صفر است پس این دهه یک دهه مطالعه است. اگر تحلیلی علمی از این دهه از دست رفته نداشته باشید، در معرض تکرار آن سیاست های فرصت طلبانه قرار خواهید گرفت. با رفتن به جزئیات، متوجه می شویم که فرآیندهای ارتجاعی شکل و شمایل هشداردهنده تری به خود گرفته اند. در حدود یک سوم این دهه، با پدیده‌ای غیرعادی و بی‌سابقه مواجه بودیم که سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در ایران نمی‌توانست استهلاک سرمایه در همان سال‌ها را جبران کند. تحت این مشکل حداقل ۵ پیامد تحلیلی اقتصاد سیاسی وجود دارد در چه شرایطی مردم انگیزه سرمایه گذاری را از دست می دهند؟ در شرایطی که دولت به جای ثبات در اقتصاد بی ثباتی ایجاد کرده است. در سال ۲۰۱۰ وجوهی که از ایران به ترکیه منتقل شده بود ۱۰ سال پیش برای خرید خانه استفاده شد. در همان سال قیمت مسکن در ایران ۲.۵ برابر شد، یعنی اگر به جای ترکیه در اینجا سرمایه گذاری می کردند، می توانستند سودهای فوق العاده ای کسب کنند، اما شوک های ترس از آینده، سرمایه گذاران را مجبور کرد حتی از سودهای کلان چشم پوشی کنند. . آنها ریسک سرمایه گذاری در یک کشور خارجی را می پذیرند که برای خارجی ها چندان امن نیست.

مومنی خاطرنشان کرد: در اقتصادی که سیاست های اقتصادی دولت با هدف تنبیه مستضعفان و تشویق دلالان و سوداگران است، تعداد دلالانی که نیازهای مردم را به آنها می رسانند افزایش می یابد و در هر مبادله ای که صورت می گیرد ارزش مجازی ایجاد می شود. شما نمی توانید در سرمایه گذاری ها تقلب کنید، زیرا اگر یک کار را صد بار انجام دهید، به آن سرمایه گذاری جدید نمی گویند. امیدی به این تلخی ها هست اگر دولت به جای اینکه به دنبال یارانش برود به علم پناه برد. اگر دولت از علم پیروی کند کشور را می توان نجات داد. یکی دیگر از ارکان داستان، به رسمیت شناختن حقوق مردم است. وقتی وارد مشارکت سیاسی و به اصطلاح دولت یک دست می شوید، آثار آن در اقتصاد دیده می شود. طی سه دهه گذشته که سیاست‌های اقتصادی کشور منجر به افول کشور شده است، داده‌های سرشماری نشان می‌دهد که نزدیک به دو سوم جمعیت در سن کار ایران هیچ سهمی در تولید ملی نداشته‌اند. یکی از بزرگترین افتخارات جمهوری اسلامی این است که در این مدت روی مردم سرمایه گذاری کرد. داده ها نشان می دهد که در سال ۱۳۶۵ کل جمعیت دانشگاه ما حدود ۱۸۰ هزار نفر بوده است اما اکنون این رقم از مرز ۱۳ میلیون نفر عبور کرده است. دولتی برای افزایش دانش منابع انسانی با مردم خود سرمایه گذاری زیادی کرده است، اما ربا خواران و دلالان در حال قدرت گرفتن هستند و این جوانان به دلیل عدم سرمایه گذاری کشور را ترک می کنند. تلخ تر این است که بسیاری از این جوانان به همان جاهایی می روند که شما آن را غرور جهانی می نامید. یعنی مجانی در خدمت پراید هستید!

این کارشناس اقتصادی با بیان اینکه عدالت کاذب همه چیز را تغییر می دهد، گفت: آیا یارانه دادن به فردی به نام خصوصی سازی اشکالی دارد؟! چند برابر کردن دارایی ثروتمندان بدون هیچ تلاشی به اسم افزایش نرخ ارز اشکالی ندارد، اما اگر به نان مردم یارانه بدهید اشکال دارد و این باعث عصبانیت عده ای می شود!

همه اینها به این دلیل است که از عدالت خارج شده است. در دهه ۱۹۹۰ شاهد کاهش ۳۶ درصدی درآمد سرانه بودیم که به این معنی بود که جمعیت به یک سوم کاهش یافت. برای اولین بار در این دهه، بین سال های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹، جمعیت فقیر ایران سه برابر شد. موتور فقر جامعه آنقدر سریع است که نمی‌تواند با روش‌های سنتی بشردوستی، کار فقرا را باز کند. ما باید بفهمیم چه سیاست هایی ما را به جایگاه امروز رسانده است و این مستلزم یک بحث جدی ملی است.

مومنی در پایان گفت: جایگاه جامعه ای با چنین شرایطی در روابط بین الملل نیز متزلزل خواهد شد. وقتی دولت فشارهای مختلفی بر تولیدکنندگان وارد می کند، امنیت ملی را به خطر می اندازد. چه بلایی سر کشورهایی اومده که تا چند سال پیش اصلا بهشون فکر نمیکردیم ولی الان واسه ما میجنگن؟! ما چه کرده ایم که میانگین تورم ما در این دهه بیش از سه برابر میانگین تورم عراق و افغانستان باشد؟! بنابراین جامعه ای با این همه مشکلات باید باب بحث های علمی را باز کند.

به اشتراک بگذارید